PERLIT

Perlit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego. Jest wydobywany w postaci rudy, a następnie poddany obróbce termicznej (ekspandowaniu) w wysokiej temperaturze. W wyniku takiej obróbki jego objętość wzrasta 20-krotnie i uzyskuje się perlit w postaci lekkich, drobnych, porowatych cząsteczek. Granulat ten nazywany jest perlitem rozprężonym lub experlitem.

Experlit charakteryzuje się doskonałymi właściwościami termoizolacyjnymi i dźwiękochłonnymi. Jest lekki, ognioodporny, bardzo trwały (praktycznie niezniszczalny), odporny na działanie wilgoci i mikroorganizmów (chemicznie pasywny), nieszkodliwy dla zdrowia i łatwy w stosowaniu. Ma tysiące zastosowań, z których najważniejszym jest jego wykorzystanie w budownictwie w dziedzinie termoizolacji.


Podstawowe dane fizykochemiczne experlitu:

  • Skład chemiczny : SiO2 - ok.69%
  • Al2O3 - ok. 18%
  • Fe2O3 + CaO + MgO + K2O - ok. 13%
  • Masa objętościowa (w zależności od rodzaju): 40 - 190 kg/m3
  • Przewodnictwo cieplne: 0,04 - 0,06 W/(m x K)!
  • Temp. stosowania: od-200C do +900C
Podstawowe zastosowania w budownictwie:
  1. Zasypy luźnym granulatem (wykorzystuje się tu perlit gruby o wielkości ziarna 2-5mm) w celu uzyskania warstw termoizolacyjnych, dźwiękochłonnych i ogniotrwałych (8cm warstwa perlitu odpowiada termoizolacyjności 80cm muru ceglanego!).
  2. Tynki perlitowe (perlit drobny 0,5 -1,5 mm). Ponieważ perlit doskonale łączy się z cementem, wapnem i wodą można używając go zamiast piasku, otrzymywać mieszanki tynkarskie o właściwościach wielokrotnie przewyższających tradycyjne tynki.
  3. Perlitobetony - ciepłe wylewki podłogowe i stropowe. Są to lekkie materiały budowlane o następujących właśiwościach:
    • masa objętościowa: 250 - 1200 kg/m3
    • przewodnictwo cieplne: 0,08 - 0,25 W/(m x K)!
    • ognioodporność: do 900C
    • wytrzymałość na ściskanie: od 0,5 do 10 MPa

CEMENT

Cement - to hydrauliczne spoiwo mineralne, otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina) wypalonych na klinkier w piecu cementowym a następnie zmielenie otrzymanego spieku z gipsem, spełniającym rolę regulatora czasu wiązania. Stosowany jest do przygotowywania zapraw cementowych, cementowo–wapiennych i betonów. Wykorzystywany jest do łączenia materiałów budowlanych.

WAPNO

Wapno – spoiwo mineralne powietrzne (suchowiążące). W budownictwie używane jest pod różnymi postaciami, choć postacią końcową jest mleko wapienne. Obecnie sprzedawane jest głównie w postaci wapna hydratyzowanego, dawniej w postaci wapna palonego.

Występuje pod następującymi postaciami:
wapno palone (niegaszone) – CaO, czyli tlenek wapnia. Otrzymywane przez wypalanie (prażenie) kamienia wapiennego w temperaturze 900 – 1300°C. Po wypaleniu, ma formę brył, których barwa zależy od domieszek. Im jest ich mniej, tym bardziej białe jest wapno. Wapno palone łatwo chłonie wilgoć z powietrza i wchodzi w reakcję chemiczną, w wyniku której powstaje wodorotlenek wapnia lub węglan wapnia. Wapno palone jest półproduktem do otrzymywania innych form wapna i bezpośrednio nie jest używane. W budownictwie było używane jako dodatek do trocin przy wypełnianiu ścian drewnianych szkieletowych (raczej suchogaszone).
wapno gaszone (lasowane) – Ca(OH)2 – wodorotlenek wapnia. Gaszenie (lasowanie), to reakcja chemiczna tlenku wapnia z wodą i powstanie wodorotlenku wapnia: CaO + H2O = Ca(OH)2. Proces gaszenia może być przeprowadzony metodą:
na mokro – dawniej metoda ta była często stosowana bezpośrednio na budowie, w wyniku daje ciasto wapienne i mleko wapienne
na sucho – przy użyciu minimalnej ilości wody, niezbędnej dla prawidłowej reakcji chemicznej, proces przeprowadzany w warunkach przemysłowych. W wyniku otrzymywane jest wapno hydratyzowane. Proces gaszenia "na mokro" (dla wcześniej rozkruszonych brył) powinien trwać minimum 2 tygodnie dla wapna służącego przy wykonywaniu prac murarskich i minimum 2 miesiące dla wapna używanego do wykonywania prac tynkarskich. Jednak w ten sposób gaszono dawniej raczej większe bryły wapna, proces ten przeprowadzano nawet na rok przed planowanym użyciem materiału. W wyniku procesu gaszenia otrzymywany jest wodorotlenek wapnia. Dodatkowym produktem otrzymywanym przy tej procedurze jest mleko wapienne.